อาพาธ 6 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2 / 3

11.3 การรักษาสุขภาพในพระไตรปิฎก การรักษาสุขภาพนั้น เป็นการเยียวยารักษาสุขภาพอันเกิดจากการอาพาธหรือเจ็บ ป่วยด้วยเหตุต่าง ๆ ให้กลับคืนสู่ภาวะปกติ ซึ่งสาเหตุแห่งการอาพาธนั้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัส ไว้ว่า

บทความนี้อธิบายถึงการรักษาสุขภาพในพระไตรปิฎก โดยให้ข้อมูลเกี่ยวกับสาเหตุของการอาพาธที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัส ซึ่งประกอบด้วย 8 ประการ ได้แก่ อาพาธจากดี เสมหะ ลม การรวมกันของดี เสมหะ และลม การเปลี่ย

ครั้งหนึ่ง พระสารีบุตรอาพาธเป็นโรคร้อนในกาย พระมหาโมคคัลลานะจึงจัดหายาสมุน ไพรคือเหง้าบัวและรากบัวมาถวาย ร้อนในกายก็หายทันที 1.5) การผ่าตัดในสมัยพุทธกาล เมื่อท่านพระสารีบุตรฉันเหง้าบัวและรากบัวแล้ว อา

บทความนี้กล่าวถึงการแพทย์ในสมัยพุทธกาลที่มีบันทึกไว้ในพระไตรปิฎกเกี่ยวกับการผ่าตัดสองเคสที่สำคัญ โดยหมอชีวกโกมารภัจจ์ การรักษาเศรษฐีชาวเมืองราชคฤห์ที่ป่วยเป็นโรคปวดศีรษะ และบุตรเศรษฐีชาวเมืองพาราณสีที

และที่สำคัญสาเหตุแห่งการอาพาธข้อสุดท้าย คือ วิบากกรรมนั้น เป็นการอาพาธ เพราะกรรมชั่วที่ทำไว้ในอดีตชาติหรือในปัจจุบันชาติมาส่งผล เมื่อทำความชั่วก็จะเกิดบาปขึ้น ในใจ บาปนั้นจะถูกเก็บไว้ในใจและรอคอยเวลาส

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของกรรมที่ส่งผลให้เกิดอาพาธ ซึ่งมีสาเหตุจากกรรมชั่วในอดีตหรือปัจจุบัน โดยเฉพาะการอาพาธที่ต้องถูกแก้ด้วยธรรมโอสถ ผ่านการสั่งสมบุญ เช่น การให้ทาน รักษาศีล และฟังธรรมอย่างเช่นการฟัง

ความสัตย์อันนี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่กุมาร พิษจงคลาย กุมารนี้จงรอดชีวิตเถิด” พร้อมกับสัจจกิริยานั้น พิษในกายตอนบนของกุมารก็ตกเข้าแผ่นดินหมด กุมารนั้น ลืมนัยน์ตาขึ้นดูมารดาบิดาเรียกว่า “แม่” แล้วพลิกนอน

เนื้อหาเกี่ยวกับการรักษาอาพาธที่แสดงผ่านการทำสัจจกิริยาในพระไตรปิฎก โดยมีกุมารที่ได้รับพิษและการอธิษฐานของบิดามารดาซึ่งส่งผลให้พิษในกายของเขาคลายลง โดยมีสัจจบารมีเป็นปัจจัยสำคัญและประกอบไปด้วยความเชื่

หลายของท่านจึงพากันมากราบพระเถระ เว้นแต่พระน้องนางชื่อโรหิณี พระเถระถามพวกพระ ญาติว่า พระนางโรหิณีอยู่ที่ไหน? พวกพระญาติกล่าวว่า พระนางโรหิณี อยู่ในตำหนัก พระนางอาพาธเป็น “โรคผิวหนัง” ไม่ประสงค์จะมาเพ

พระเถระแนะนำพระนางโรหิณีให้สร้างโรงฉันเพื่อทำบุญ เมื่อพระนางปฏิบัติตาม โรคผิวหนังของพระนางก็หายไป พระพุทธองค์ได้ตรัสถึงกรรมของพระนางที่ทำให้ต้องประสบกับโรคนี้ในอดีต นอกจากนี้ยังมีการสอนคุณสมบัติของผู้

พระอันดับธรรมดา พระผู้เฒ่า พระคุณเจ้าท่าน หลวงปู่, หลวงพ่อ พระสงฆ์เป็นญาติกับ พู หลวงปู่ หลวงตา หลวงพ่อ, หลวงลุง หลวงอา ฯลฯ 4) การใช้คำพูดกับพระสามัญทั่วไป ถ้าผู้พูดไม่รู้จักกับพระภิกษุรูปนั้น ไม่ทราบ

เนื้อหานี้สอนเกี่ยวกับการใช้คำพูดที่นิยมและเหมาะสมเมื่อพูดกับพระภิกษุสงฆ์ โดยใช้คำเรียกทั่วไปและคำพิเศษที่ติดกับการปฏิบัติทางพระพุทธศาสนา เช่น อาตมภาพ, อาราธนา, และ อัปปมาที เป็นต้น รวมถึงการใช้คำทั่ว

เรียกว่าสันโดษ ๑๒ ซึ่งมีรายละเอียด ดังนี้ ๑) ยถาลาภสันโดษในจีวร คือ ยินดีตามที่ได้ในจีวร ภิกษุในพระพุทธศาสนานั้น เมื่อได้รับจีวรซึ่งญาติโยมถวายมา จีวรนั้นจะดีหรือไม่ดีก็ตาม ภิกษุย่อมใช้สอยจีวรนั้นเท่า

บทความนี้กล่าวถึงสันโดษในจีวร โดยระบุตัวอย่างการยินดีรับจีวรในลักษณะต่างๆ ของภิกษุในพระพุทธศาสนา ไม่ว่าจะเป็นการยินดีตามที่ได้รับ ยินดีตามกำลัง หรือยินดีตามความสมควร โดยทุกกรณีมีการเน้นการไม่ยึดติดและ

ผลงานและคุณูปการต่อพระพุทธศาสนา การค้นพบวิธีการเจริญภาวนาเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกาย การปกครอง การศึกษาพระปริยัติธรรม การเผยแผ่ การสาธารณูปการ ตั้งโรงครัว เกียรติคุณและสมณศักดิ์ อุปสรรคและการต่อสู้ อาพา

บทความนี้จะนำเสนอถึงผลงานและคุณูปการของพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) ต่อพระพุทธศาสนา ตั้งแต่การค้นพบวิธีการเจริญภาวนาเพื่อเข้าถึงพระธรรมกาย การศึกษาพระปริยัติธรรม ไปจนถึงการสาธารณูปการ ตลอดจนกิจวัตรประจ

อธิศีล หลวงปู่เป็นพระที่รักษาศีลอย่างเคร่งครัด และถูกต้องตามพระธรรมวินัย ท่านมีความปรารถนา ดีกับพระภิกษุ สามเณร แม่ชี ทุกรูปทุกคน ต้องการให้รักษาศีลได้บริสุทธิ์บริบูรณ์อย่างท่าน เรื่องเงิน เรื่องทอง ท

เนื้อหาเกี่ยวกับหลวงปู่ที่เคร่งครัดในศีล รักษาตนเองและไม่แตะต้องทรัพย์สิน เงินทอง มีการจัดการด้านการเงินผ่านไวยาวัจกรและงดการฉันอาหารบางประเภทเพื่อรักษาศีลให้บริสุทธิ์ โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับความกตัญญ

เพราะฉะนั้น หลักการเบื้องต้นของผู้ที่เจริญสมาธิต้องเป็นคนมีศีลและสามารถรักษาศีลให้บริสุทธิ์ ตามสภาวะของตน สมาธิในพระพุทธศาสนาเป็นสัมมาสมาธิ เพราะเกิดจากศีลเป็นพื้นฐาน อันจะนำไปสู่ปัญญา หากบุคคลใดปรารถ

บทนี้อธิบายถึงหลักการเบื้องต้นของการเจริญสมาธิในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างศีลที่ควรรักษา 3 ระดับ ได้แก่ ศีล 5, ศีล 8 และปาริสุทธิศีล นอกจากนี้ยังระบุถึงมหาปลิโพธ 10 ประการที่เป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติ เ

Bsumaประช อนัตตลักขณสูตร ៣៨៤ ได้ในสัญญาว่า สัญญาของเราจงเป็นอย่างนี้เถิด สัญญาของเรา อย่าได้เป็นอย่างนั้นเลย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็เพราะสัญญาเป็น อนัตตา ฉะนั้น สัญญาจึงเป็นไปเพื่ออาพาธ และบุคคลย่อมไม่

บทนี้ชี้ให้เห็นถึงความไม่เป็นตัวตนของสัญญา สังขาร และวิญญาณ โดยระบุว่าทุกสิ่งเหล่านี้เป็นอนัตตา เกิดขึ้นเพื่อการอาพาธและไม่สามารถที่จะเรียกร้องให้เป็นเราเป็นของเราได้ ตัวอย่างเช่น หากสัญญาเป็นอัตตา มั

ธรรมะเพื่อประชll วิสาขามหาอุบาสิกา (พรอันประเสริฐ) ๕๐๖ ข้อ ๕ พระผู้พยาบาลพระอาพาธ มัวแสวงหาภัตตาหาร เพื่อตน จักนำภัตตาหารไปถวายพระอาพาธจนสายเกินไป มิเช่นนั้นตนเองก็จะอดอาหาร หากท่านได้ฉันคิลานุปัฏฐากภ

ในบทนี้พูดถึงการดูแลพระอาพาธและความสำคัญของการถวายภัตตาหารอย่างตรงเวลา โดยมีการแสดงถึงอานิสงส์ที่เกิดจากการถวายข้าวยาคู ให้เข้าใจในความสำคัญของพระธรรมและความประพฤติที่ถูกต้องของภิกษุณีซึ่งถูกดูถูกจากห

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสกุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 38 วิสุทธิมคฺเค ปัจจเวกขณเมว โยนิโส ปฏิสังขาติ เวทิตพฺพฯ ตตฺถ จีวรนุติ อนุตรวาสกาที่สุ ยังกิญจิ ฯ ปฏิเสวตีติ ปริภุญชติ นิวาเสติ วา ปารุป

เนื้อหาของบทนี้เป็นการศึกษาเชิงลึกเกี่ยวกับวิสุทธิมคฺคสฺส ซึ่งนำเสนอในลักษณะที่ละเอียดเกี่ยวกับการปฏิเสวตระเบียบวิธีการศึกษาจีวรในทางพระพุทธศาสนา โดยมีการวิเคราะห์ประเด็นต่าง ๆ ที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบั

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสุล (ปฐโม ภาโค) - หน้าที่ 42 วิสุทธิมคเค ติ ติ อาสน์ ต เอกโต กตฺวา เสนาสนนฺติ วุจจติ ฯ อุตุปริสสยวิโนทน์ ปฏิสลานารามตฺถนฺติ ปริสหนภูเจน อุตุเยว อุตุปริสฺสโย อุตุป

ในประโยคนี้มีการอธิบายถึงวิสุทธิมคฺคซึ่งเกี่ยวข้องกับการตั้งอยู่ของเสนาสน์และกฎเกณฑ์ในการอยู่ร่วมกันซึ่งปฏิสัมพันธ์กันระหว่างภิกขุในกรณีของการตั้งอยู่ในเสนาสน์ โดยมีการกล่าวถึงคุณสมบัติต่าง ๆ ที่ส่งผล

ประโยค๘ - วิสุทธิมคฺคสฺส นาม ปกรณวิเสสสฺว (ตติโย ภาโค) - หน้าที่ 296 วิสุทฺธิมคฺเค ปริคฺคณฺหติ ฯ เสยฺยถีที่ 1 รูป น สตฺโต น ชีโว น นโร น มาณโว น อิตถี น ปุริโส น อตฺตา น อตฺตนิย นาห์ น มม น อญฺญสฺส น

เนื้อหาในส่วนนี้มีการกล่าวถึงหลักการของวิสุทธิมคฺคสฺสที่ชี้ให้เห็นถึงการเข้าใจความไม่แน่นอน อนิจจัง และความสูญเปล่าของรูปแบบต่างๆ ของการมีอยู่ โดยเฉพาะความเข้าใจเกี่ยวกับอาการและสถานการณ์ของชีวิตซึ่งส

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒ - หน้าที่ 26 ยาของตนไม่มี ก็ควรแม้แสวงหาด้วยภิกขาจารมาให้ ( ท่าน ) จงได้เถิด แต่สำหรับพี่น้องชายหญิง (เป็นไข้) จึงประกอบยาอันเป็น ของ ๆ เขานั้นแหละให้ (เขา) ถ้า (

ในเนื้อหานี้ กล่าวถึงการให้ยาของภิกษุแก่ญาติและการดูแลผู้ป่วยโดยอิงตามหลักพระธรรม ซึ่งเน้นการช่วยเหลือและเข้าใจการเจ็บป่วยในชีวิตประจำวัน การใช้ยาและการดูแลภายใต้บรรทัดฐานของศีลธรรม รวมถึงการดูแลครอบค

ประโยค (ค.อก) - ปฐมมนต์ปาสาทิกาเลา ภาค ๓ - หน้า 40 วัดที่ลานพระเจดีย์ วัดที่ลานต้นโพธิ์ อุโบสถ วัด อารีวิรัติ วัดที่เรือนไฟ วัดที่โรงอุโบสถ ขึ้นวัดชั้น ๒ มหาวิทยาลัย ๑๔. จริงอยู่ กุลบุตร ใด พิงกล่าวว

เนื้อหาเกี่ยวกับความสำคัญของวัดและศิลธรรมในชีวิตของกุลบุตร โดยเน้นถึงสิ่งที่ส่งผลกระทบต่อการมีศิลธรรมและคุณค่าของวัดที่มีอภาสมาจาริ วัดสามารถให้ความรู้และประโยชน์ได้มากมายในสังคม วันนี้มีหลักการหรือคว

ประโยค - คดีสนับสนุนปาถกาก อรรถถกพระวินัย มหาวรร ตตอน ๑ - หน้าที่ 90 บทว่า ภณทุกมามย คือ เพื่อปลอมผม ภณทุกธรรมกาจ จัก มาข้างหน้า. บทว่า อดฺลิกา ได้แก่ ผู้เขเรอไฟ. บทว่า ชูลิกา ได้แก่ คบส. หลายบทว่า

บทความนี้นำเสนอการพิจารณาคดีภายใต้พระวินัยซึ่งเน้นถึงวิธีการบำเพ็ญกุศลและความสำคัญของการอุปสมบทโดยไม่ต้องเป็นข้าศึกแก่พระสงฆ์ พระพุทธเจ้าทรงอธิบายบรรพชาที่สำคัญและความหมายของชูลิกในบริบทของการปฏิบัติศ

ประโยค - คติสืบตาป่าที่กออรรถถพระวินิยม มหาวรร ตตอน ๑- หน้าที่ 91 มนุษย์และอมุษย์ ในชนบทมีชื่อว่ามคธ. เรื่องหมอชีวกโกมารภัจจ์ จักมีแจ้งในวีรบันธานะ ข้อว่า น ภูวดล ปองจิ อาพาธิณ ผู้อุโฆ ปุพพาชดยโฒ โภ

ในเนื้อหานี้พูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างโรคเรืองและการบวชในมนุษย์ การบอกกล่าวถึงอาพาธ ๕ ชนิดที่ไม่ควรให้บวช รวมถึงข้อแนะนำของคุณครูในเรื่องดังกล่าว โรคเรืองแดงและโรคเรืองดำถูกระบุว่าเป็นโรคที่ควรพิจารณาอ

ประโยค - จุดดื่มนมัสการสักกา อรรถกถาพระวันอุดรรรรรรณ – หน้าที่ 428 ฉันนี้ เมื่อเนื้อหน่ายต่อการนั่งบนอาสนะสุดท้ายในโรงอาหารเป็นต้น ไม่ควรสมาทานแม้ซิญปาปาติครูง์ แต่ไม่มีการห้ามแก้ภิญญูผู้อื่น บานว่า

เนื้อหาเกี่ยวกับการนั่งทานในโรงอาหารและการปฏิบัติตนเมื่ออยู่ร่วมกับภิญญูในแวดวงต่างๆ การกล่าวถึงการมีความสัมพันธ์ที่ดีในสังคมและการปฏิบัติตามหลักธรรมเพื่อเสริมสร้างการเข้าถึงอภิญญา ในบางครั้งอาจจะมีข้